Śpiąca królewna

Jest to klasyczna fabuła baśni braci Grimm, w której podkreślona została rola trudnych emocji w życiu bohaterki – Królewny Róży; przede wszystkim smutku i poczucia samotności. Rodzice pragną stworzyć jej idealny świat bez zmartwień. Królewna jest otoczona troską, ale brak w niej miejsca na trudne emocje. Dojrzewa jednak do buntu na sytuację, w której wszyscy udają, że jest wspaniale. Królestwo popada w kłopoty, gdy Król nakazuje spalenie wszystkich wrzecion, a poddani nie mogą uszyć sobie nowych ubrań. Dlatego całe królestwo jest… połatane.  Stuletni sen królewny to skutek nagromadzenia nierozpoznanego i nie wyrażonego smutku. Smutek jednak nie dominuje w spektaklu, spotykamy w nim pełną paletę emocji, a na scenie pojawi się sporo zabawnych sytuacji.

Spektakl może być świetnym wprowadzeniem do rozmowy z dziećmi o trudnych emocjach i o ich regulacji. Uczy rozmowy z osobą, która przeżywa smutek. Dla rodziców i wychowawców może być pretekstem do rozmowy z dziećmi o kryzysie psychicznym, o samotności i depresji dziecięcej, oraz o jej zapobieganiu.